Dagmar Bosma

Met hun performatieve installatie Bleekveld reageert Dagmar Bosma (hij/hun) op de veelzijdige geschiedenis van Hotel Maria Kapel. De 16e-eeuwse kapel heeft meerdere functies gekend, waaronder die van wapenopslag. Ook werd de binnenplaats van de kapel gebruikt als ‘bleekveld’, waar het huishoudelijke linnen in de zon gelegd werd om het te bleken. 

De installatie in de kapel ontvouwt zich rond een groep originele 17e-eeuwse linnenpersen, die een belangrijke rol vervulden in het premoderne Nederlandse huishouden. Linnen, strak geperst en netjes opgevouwen in een statige linnenkast, functioneerde in welvarende huishoudens als een statussymbool. De kostbaarheid van linnen werd bepaald door de waarde van het materiaal zelf, maar vooral ook door de hoeveelheid onderhoud die het na aanschaf vereiste. Dagmar zal in zijn werk een kritische connectie maken met de koloniale handel die deze welvaart mogelijk maakte en met Hoorn als voormalige VOC-stad. Nederland had haar eigen linnenindustrie en linnen was een belangrijk exportproduct dat onder andere geruild werd voor tot-slaafgemaakte personen. In hun installatie verft Dagmar linnen, ook wel het ‘witte goud’ genoemd, met roest, een verwijzing naar koloniaal geweld en de voormalige functie van de kapel als wapenopslag. 

Textiel is het hoofdmateriaal binnen Dagmar’s kunstpraktijk en verven met roest is een techniek die hij doorlopend toepast. Tijdens de residentie zal hij zich verdiepen in nieuwe, hem minder bekende technieken, zoals het bedienen van de linnenpers en het uitvoeren van archiefonderzoek. Hen gaat gedurende de ontwikkelingsfase van het werk samenwerkingen aan met verschillende experts. 

De sculpturale installatie in Hotel Maria Kapel zal geactiveerd worden door middel van een durational performance. Het prepareren van het linnen met de linnenpers zal door Dagmar doorlopend in de kapel worden uitgevoerd.

By Stine Sampers