Dagmar Bosma

With their performative installation Bleekveld, Dagmar Bosma (he/they) responds to the multifaceted history of Hotel Maria Kapel. The 16th-century chapel has served multiple functions, including that of a weapons storage facility. The chapel's courtyard was also used as a ‘bleaching field’, where household linen was laid out in the sun to bleach it.

De installatie in de kapel ontvouwt zich rond een groep originele 17e-eeuwse linnenpersen, die een belangrijke rol vervulden in het premoderne Nederlandse huishouden. Linnen, strak geperst en netjes opgevouwen in een statige linnenkast, functioneerde in welvarende huishoudens als een statussymbool. De kostbaarheid van linnen werd bepaald door de waarde van het materiaal zelf, maar vooral ook door de hoeveelheid onderhoud die het na aanschaf vereiste. Dagmar zal in zijn werk een kritische connectie maken met de koloniale handel die deze welvaart mogelijk maakte en met Hoorn als voormalige VOC-stad. Nederland had haar eigen linnenindustrie en linnen was een belangrijk exportproduct dat onder andere geruild werd voor tot-slaafgemaakte personen. In hun installatie verft Dagmar linnen, ook wel het ‘witte goud’ genoemd, met roest, een verwijzing naar koloniaal geweld en de voormalige functie van de kapel als wapenopslag. 

Textiles are the main material in Dagmar's art practice, and dyeing with rust is a technique he uses continuously. During the residency, he will explore new techniques with which he is less familiar, such as operating the linen press and conducting archival research. During the development phase of the work, he will collaborate with various experts.

The sculptural installation at Hotel Maria Kapel will be activated through a durational performance. Dagmar will continuously prepare the linen using the linen press in the chapel.